czwartek, 26 października 2017

Warto przeczytać - uczniowie polecają


Inna?
Irena Jurgielewiczowa
Recenzja książki: Oliwia Lewandowska, kl. VII 

Książka obyczajowa autorstwa Ireny Jurgielewiczowej pt. "Inna?" jest skierowana przede wszystkim do młodzieży. Uświadamia nam wpływ rodziny i kochających osób lub ich brak na kształtowanie charakteru młodego człowieka.
Główna bohaterka straciła rodziców, co negatywnie odbiło się na jej relacjach z rówieśnikami i opiekunami. Danka trafiła do warszawskiego sierocińca, w którym czuła się odtrącona i niekochana. W domu dziecka porządku dziennym stały się docinki i wyśmiewanie. Brakowało tam ciepła, bezpieczeństwa i miłości. Dziewczynka zamknęła się w sobie i wycofała się. Tarczą obronną przed złym światem stała się arogancja i opryskliwość.
Dostała jednak szansę od losu. Poznała dobrą i troskliwą kobietę, która zapraszała sierotę do siebie. Mogły spokojnie porozmawiać i poprzebywać ze sobą, aby móc oderwać się od szarej rzeczywistości. Spotkania stały się rytuałem i przynosiły ukojenie i wyciszenie. Sierota czerpała radość ze wspólnie spędzonych chwil ze starszą panią. Choroba, która dotknęła opiekunkę przed świętami Bożego Narodzenia przekreśliła szansę na wspólne spędzanie wolnego czasu. Poprosiła ona koleżankę z Jurocina, aby ugościła Dankę w święta. Pani Pietrzykowa zechciała ugościć dziewczynkę w swoim domu, wśród członków swojej rodziny. Wszyscy bliscy starali się stworzyć rodzinna atmosferę w czasie świąt Bożego Narodzenia.
Przybycie Danki do Jurocina wyzwoliło wiele niespodziewanych emocji i nieznanych uczuć wśród domowników. Sierota próbowała zdobyć zaufanie rodziny pani Pietrzykowej. Pragnęła zatrzeć swoje pierwsze negatywne zachowanie. W dziewczynce obudziły się długo uśpione uczucia i chęć przypodobania się nowym znajomym. Danka zapragnęła ogrzać się w cieple rodzinnego ogniska.
Danka popełniła błąd, który mógł ją wiele kosztować i straciłaby zaufanie tych, na których jej najbardziej zależało.
Autorka przedstawiła świat osieroconego dziecka. Pokazała, jak los może okazać się krzywdzący dla innych, często słabszych jednostek. Podkreślała, że warto w każdym człowieku znaleźć pozytywne cechy. Danka potrzebowała tylko miłości i troski. Poczucie bezpieczeństwa wyzwoliło w bohaterce pozytywne uczucia i chęć zmiany swojego zachowania. Zagubiona istota nie mogła ujawnić swojej wrażliwości, ponieważ bała się, że zostanie skrzywdzona. Dzięki okazanej jej życzliwości, cierpliwości i dobroci, zrzuciła maskę agresji i obojętności.
Autorka podkreśliła jaką bezcenną wartość w życiu ma miłość, dobroć i bezinteresowna pomoc. Rodzina to podstawowa komórka społeczna, w której powinien wzrastać młody człowiek. Zapewnia poczucie bezpieczeństwa i pozwala ukształtować pozytywne cechy. Na każdego człowieka trzeba być otwartym i przyjaźnie nastawionym. Popełnione błędy można wybaczyć i starać się je naprawić.
Uważam, że to ciekawa i wartościowa lektura, warta przeczytania i przemyślenia. Ukazuje istotne problemy i sposoby ich rozwiązywania.  

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...